خداجان جان سلام !

آمدم بگویم خیلی ممنون که دوستم داری

من هم تو را دوست دارم.

چند صد سال قبل تو آدم خوبی آفریدی که اسمش سعدی است.

شعرهای قشنگی دارد. جایی گفته :

هر کس بد ما به خلق گوید ، ما چهره به غم نمی خراشیم

ما خوبی او به خلق گوییم ، تا هر دو دروغ گفته باشیم.

حالا ... به در گفتیم دیوار بشنود ... بلانسبت شما خداجان ها !!

                                            ...

                                                  گرفته است .

واو ها 

               می چسبانند

ویرگول ها 

              جدا سازی.

                                                 من اما

چند نقطه ی ممتد را ...

دوست می دارم.

(...)

پ ن : نُه تا ده و بیست دقیقه ی شب هنگام

من به " کوک" و مابقی  می اندیشم.

                                       دلش

                                 برایت تنگ شده .

                                                می فهمی؟

هی ...

ماه ِ پیشانی ِ شب را می گویم. دلش تنگ است.

بیا تا روشن شود .

شب و روز من را سیاه نکن... بیا.

                                  دلم

                                           گرفته است.

                                   و تو ...

                                            " نادان " تر از همیشه ای .

تو که می خندیدی

دل من هم خندید.

و خدا را ،  تا خداوند

                           شکر باید گفت.

چطور نفس بکشم این روزها؟

وقتیکه می دانم :

تو غم داری ...

ردیف اول از بالا . دکمه ی دوم از سمت چپ... آخ! باز دستم لرزید! دوباره ...

ردیف وسط. دکمه ی ششم از هر دو سمت!

ردیف وسط. دکمه ی چهارم از سمت چپ .

ردیف سوم از پایین. دکمه ی چهارم از سمت چپ ...

(کاش که نفهمد ش ! ... اون وقته كه خيلي د...)

همین چهار تا کار کنن ، بسه براش ! سارا قصه هاشو  مي نويسه .

وبلاگ را به روز ، نه ! به سال مي كنم.

واژه ها را مي كُشم من ، لال مي كنم.

تا اين " تولدت مبارك... " هست اينجا

سي ِ دي ماه ، با خط تو ، حال* مي كنم.

* ايهام تناسب واژه را دريابيد تا آن معني سطحي به ذهن متبادر نشود.

روز اول هفته ، روز آخر دی ماه...

                                                           نیمه شب ، هوا تاریک، در اوایل این راه

ساحری به رنگ سبز، در اتاق گریم ساکن

                                                                 آمد و برایم گفت یکه جمله ای کوتاه

می رسد به یک امشب، سن و سال این خانه

                                                                از طلسم جادوگر ، از پی اش برآید : آه

من دلم نمی آید ، حرف دیگری باشد

                                                              جز صدای آن (صاحر!!) در فضای این وبگاه

می شود خدا جان باز؟ صاحب اتاق رنگ

                                                                 نقش گل زند بر این صفحه ی پر از ساراه؟!

از آسمان

تا زمین

راهی نیست!

اگر...

تو ماه شب باشی

و من برکه ی کوچک آب!